Burn-out verklaard

Burn-out en werkbevlogenheid verklaard vanuit het Job Demands Resources Model.


Als werkeisen goed afgestemd zijn op energiebronnen in werk als ook op behoeften van werknemers (autonomie, competentie, betrokkenheid) resulteert dat in sterke motivatie, vitaliteit en prestaties bij werknemers.

Energiebronnen in werk vormen een buffer tegen hoge werkeisen en -stress. Disbalans tussen (hoge) werkeisen aan de ene kant en te weinig compenserende energiebronnen in werk veroorzaakt verlies van betrokkenheid, inzetbaarheid en prestatie.

Die ongelijkheid kan op verschillende dimensies van het organisatieleven ervaren worden, in de aard van het werk, in sociale dimensies, kenmerken van de organisatie of groeimogelijkheden. Belangrijke mediërende factoren in dit proces zijn leiderschap dat inspireert, verbind en versterkt en het psychologische kapitaal van werknemers (veerkracht, vitaliteit, geloof in eigen kunnen).

Als de disbalans te lang aanhoudt resulteert dat in een aan werk gerelateerde uitputting. Primair gekarakteriseerd door uitputting en gepaard gaande met fysieke, mentale en emotionele spanningsklachten, verminderde persoonlijke effectiviteit en de ontwikkeling van disfunctionele werkattitudes en -gedragingen (b.v. een cynische werkhouding, verminderde motivatie, slechte arbeidsprestaties en ziekteverzuim). Een gradueel proces, met burn-out als eindstadium.

Geef een reactie en deel jouw beleving

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *